Leuk dat je weer leest! Hier is weer een kleine update over mijn leven…

Het is weer even graven, wat heb ik de afgelopen tijd veelal gedaan?
Ohja. De maand mei stond in ieder geval in het teken van studie. Door het rustige leven, de weekenden die aanvoelen alsof ik op vakantie ben, vergeet ik bijna dat ik hier voor mijn studie ben. Dit betekende dat ik flink aan de bak moest. En dat is hier niet gemakkelijk.. Het is warm, er is geen rustige studieplek en ik heb geen bureau. Daarnaast besloot mijn laptop het ook nog eens te begeven. Lichtelijke stress, want ik wilde verder en moest mijn laptop hier in Indonesië afgeven bij een reparateur. Drie dagen in spanning volgden, want ze konden er niet achter komen wat er mis was. Ik had inmiddels al wat noodscenario’s bedacht, maar de vierde dag reed ik opnieuw met een sprankje hoop naar de winkel toe en wat bleek: hij deed het weer!! Yessss, en er was ook nog eens niks verloren gegaan. Lucky me!

Huisbezoeken
Zoals ik de vorige keer al met jullie deelde, zou ik op huisbezoek gaan. Ik ben samen met een Indonesische collega naar vier verschillende huizen geweest. Ik vond het wel een beetje spannend, maar ik werd op z’n Indonesisch, bij elk huis, ontzettend hartelijk ontvangen(hoe kan het ook anders met deze lieve mensen). Zie het voor je dat er per huishouden ongeveer vier generaties wonen. Ik had zo’n 20 kleine cakejes meegenomen, maar ik had na het eerste huisbezoek alles er al doorheen haha. Ik heb gesprekken gevoerd met voornamelijk de ouders. Dit voelt een beetje gek om zo’n gesprek te voeren, omdat alles steeds moet worden vertaald. De gesprekken gingen veelal over wat de kinderen doen, hoe hun gedrag thuis is, hoe de ouders daar me omgaan en hoe ze het op de school vinden etc. Ik ben toch ook wel erg geschrokken van de staat van sommige huizen. Zo zie je dat het toch wel degelijk een ontwikkelingsland is. Eén huis vond ik toch wel opmerkelijk.. Ik vond het ongepast om foto’s te maken, maar zie een huis van ongeveer 20 m2 voor je waar zo’n 6 familieleden in leven. Erg klein en rommelig en dat met een zoon met een toch best heftige problematiek. Ook buiten was het rommelig en armoedig. De kinderen zelf vonden het volgens mij wel leuk om mij eens te zien bij hun huis in plaats van op school, haha. Ze waren er de volgende dag nog steeds van onder de indruk. Ik vond het heel interessant om eens te zien hoe de kinderen leven en te horen hoe ouders hun kind thuis ervaren.

Ceremonies
Ceremonies, dat gaat hier altijd maar door, maar in mei was er een twaalfdaagse en toch wel heel bijzondere. Wij mogen dan ook altijd mee en worden dan begeleid door de meiden die werken voor de school. We worden dan mooi aangekleed en moeten een sarong dragen. Dit is een soort lange doek die je om kunt wikkelen, zodat je benen bedekt zijn. Ze nemen grote zelfgemaakte offers mee en brengen dit naar de tempel. Hier kun je kijken naar een voorstelling, Balinese dans, er zijn allemaal spelletjes te doen, er zijn overal eetkraampjes en er wordt gebeden. Ook de kindjes zijn daar tot ’s avonds laat. Blijft indrukwekkend om mee te maken.

Good life
Verder hoeven jullie ook nog steeds geen medelijden met mij te hebben, want naast dat ik veel voor school heb gewerkt, heb ik ook het leven genoten. Ik rij nog rustig op mijn scootertje door de rijstvelden, ik spreek af met leuke mensen, ik ga naar de mooiste beachclubs, ik zie de mooiste zonderondergang en leef in een super leuke leefgemeenschap.

Time flies when you’re having fun
In het kader van ”de tijd gaat snel”  zijn de laatste twee weken van mijn stageperiode ook al in gegaan… En dat met een dubbel gevoel. Ik heb het hier zo naar mijn zin dat ik er als een berg tegenop zie om van de kinderen en dit leventje afscheid te nemen. Daarentegen ben ik klaar om dit hoofdstuk af te sluiten, weer verder te gaan en meer te zien van Indonesië en bovenal heb ik enorm veel zin om Ruub weer te zien!!

Saya permisi dulu, sampai nanti!
(ik ga weer, tot ziens)

Vandaag vier ik mijn 100ste dag hier op Bali. Vieren, want het is een feestje om hier elke dag te zijn. Ook een goed moment om weer even terug te blikken op wat ik de afgelopen weken heb beleefd.

Bezoek uit Nederland!
De 16e van april vierde ik ook een feestje, want zoals ik al had verteld, kwam mijn vriendin Ellen naar Bali gevlogen. Op het vliegveld in Denpasar stond ik haar op te wachten. Iets langer dan verwacht, want we stonden allebei nietsvermoedend bij een andere terminal naar elkaar te zoeken, haha. Gelukkig bestaat er Whatsapp, en oudvertrouwd, alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien, vlogen we elkaar in de armen. Wat een fijn weerzien! En wat hebben we veel gedaan in twee weken tijd…

Dag 1 tm 3
Omdat Ellen moe was van de reis, verbleven we eerst in een hotelletje met airconditioning. Nadat we uren hadden bij gekletst en zij het klokje rond had geslapen, zijn we naar de rijstvelden van Ubud gegaan. ’s Avonds zijn we naar mijn huis gegaan en hebben we hier een nacht geslapen. De volgende ochtend is Ellen mee geweest naar mijn stage. Ik vond het zo leuk om dit aan iemand van het thuisfront te kunnen laten zien! ’s Middags hebben we lekker gezwommen bij een mooie infinity pool in de jungle. In de avond hadden we afgesproken met een stel uit Zuidwolde. Zij zijn aan het reizen door ZO-Azië. Een hele leuke avond gehad.

Dag 4 tm 7
En toen was het tijd om naar de Gili – bounty- eilanden te gaan. De Gili eilanden behoren tot Lombok en zijn een waar paradijs. Witte stranden, azuurblauw water, muziek, chill plekken en een fijn sfeertje. We hebben 3 eilanden bezocht. Gili Trawangan is een party eiland en erg bekend onder backpackers. Gili Meno, een rustig eiland met maar een paar restaurantjes/hotelletjes & Gili Air met een beetje van beide. Op Gili meno wilden we graag snorkelen, omdat je hier (naar horen zeggen) gegarandeerd schildpadden kan bewonderen. De stranden van dit eilanden zijn ontzettend rustig en daarom kozen we voor een plek waar meerdere snorkelaars te vinden waren. Dit omdat je best ver de zee in moet om schildpadden te kunnen zien. Het begin van de zee was zwart van de zee egels en hier zwom je nog geen meter boven. Dit vonden we een beetje spannend dus namen we een enkeltje terug richting het strand haha. Maar op deze manier kom je letterlijk en figuurlijk niet veel verder, dus maar weer besloten het water weer te trotseren. Dit was het zeker waard, want wat een mooie onderwaterwereld zagen we hier. Het is heel diep en enorm helder! Prachtige vissen, rotsen en koraal, maar ondertussen nog geen schildpad gezien. We hebben lang gezocht maar werden moe en mochten toen even uitrusten op een boot. Ook op de terugweg geen schildpad te bekennen, helaas pindakaas. Misschien in juli met Ruben?

Dag 7 tm 10
Na ons Gili avontuur zijn we terug gegaan naar Bali. Na vele uren op de boot, in de taxi, een stuk lopen en op de scooter waren we erg moe en gingen we die avond opzoek naar ons geboekte hostel van die nacht. En tja, die konden we maar niet vinden op de kaart en ook tomtom bracht ons niet op de juiste bestemming. Toen maar naar iets anders gereden wat in de buurt zat en dit was zeker geen straf. We werden onthaald door een lieve Indonesische familie en kregen een koud flesje water en iets lekkers (zelfgebakken). Dat is nog eens fijn na zo’n lange reis. De volgende ochtend ook nog eens een heerlijk ontbijtje met uitzicht over de rijstvelden! Geluk bij een ongeluk dus. Nadat we souveniertjes hadden gekocht op de markt in Ubud zijn we doorgereden naar Uluwatu, het meest zuidelijke puntje van Bali. Hier zijn we naar een beachclub geweest. Zonondergang bekijken, met muziek en leuke mensen. De volgende dag hebben we nog wat sightseeing gedaan in Uluwatu en zijn we doorgereden naar Jimbaran.

Dag 10 tm 14
De laatste dagen kwamen al akelig dichtbij en vanuit Jimbaran zijn we naar het surfplaatsje Canggu gegaan. We besloten om hier de laatste 4 dagen te blijven, zodat we even niet meer hoefden te reizen. In Canggu hebben we vooral lekker rustig aan gedaan. En ook hier geldt: er is een tijd van komen en een tijd van gaan… dus moesten we afscheid nemen op het vliegveld. Ik vond het best wel moeilijk, maar zodra ik thuis was in Bedulu, was alles goed.

Stage
Nadat ik twee weken vakantie had kunnen vieren, was het weer tijd voor het stageleven. Ik had veel zin om de cliënten weer te zien en mijn eigen klas weer te kunnen draaien. Wat ik nog steeds erg leuk vind, is dat de ze altijd zo enthousiast zijn over de lessen die ik geef. Naast het lesgeven ben ik ook bezig met het gedrag van de kinderen. Ik heb een hele drukke groep en er gebeurt van alles.

Afgelopen vrijdag zijn we met de cliënten naar het strand geweest. Voor ons misschien iets vanzelfsprekends om te gaan doen. Voor hen is dat niet zo. Er is namelijk vaak geen geld voor dit soort uitjes. Een speciale dag dus en wat hebben zij (en ook ik) ervan genoten!

Voor de komende weken staan er huisbezoeken van mijn groep op de planning. Leuk en interessant, maar ook zeker spannend. Ik ben erg nieuwsgierig naar de woon en leefsituatie en de familie. De volgende keer hierover meer!

Feestdagen
De vorige keer schreef ik over de feestdagen hier op Bali. En Ogoh-ogoh was wel heeel bijzonder (het feest waarbij de Balinezen een optocht lopen met grote zelfgemaakte poppen om kwade geesten te verdrijven) Wij bleven in ons dorp, omdat het hier in Bedulu heel groots wordt gevierd. Aan het eind van de middag begon het spektakel en kwamen de locals in optocht met prachtige muziek langsgelopen. Erg mooi om te zien. Zij lopen dan naar een groot terrein waar wordt gebeden. Daarna gaan alle Ogoh-ogoh’s (de poppen) een voor een terug. En dit doen zij niet op een rustige manier, nee, ze rennen als gekken met die poppen in het rond. Ik moest af en toe mijn hart af even vast houden, maar wat hebben we daar om gelachen.

Nyepi (de stilte dag) was tot nu toe de langste dag van mijn leven, haha. We hebben de hele dag films gekeken en spelletjes gespeeld.

Onderweg met de backpack
De week van Galungan waren we vrij van stage en besloten Lara en ik de backpack te pakken en te zien waar het schip strand. Fijner kan het leven niet zijn, spulletjes mee en per dag besluiten waar je zin in hebt. We zijn naar het zuiden van Bali gegaan en hebben daar een aantal plaatsen bezocht(Jimbaran, Legian, Uluwatu, Seminyak). Daarna zijn we voor een paar dagen naar Nusa Lembongan gegaan. Dit is een klein eilandje naast Bali. Hier hebben we een snorkeltrip gedaan en zwommen we tussen de grote manta’s. Ze komen in slomotion onder je gezwommen en waren ongeveer 2 meter lang.

Jogjakarta
Afgelopen weekend vloog ik ’s ochtends met een grote groep studenten (in de -veel te vroege- uurtjes) naar Jogjakarta op Java. Dit was een geplande trip door de organisatie ‘young professional internships’. Eenmaal aangekomen op het vliegveld stond daar een (party)bus die ons dat weekend overal naartoe zou brengen. Dit onder leiding van twee Indonesische studenten van de opleiding geschiedenis. In de bus reden we al stuiterend door prachtige groene rijstvelden en bergen. Ik kon mijn ogen niet geloven, wat was dat mooi!! Bij het naderen van het centrum, maakte het prachtige groene landschap plaats voor een heel ander, maar ook zeker interessant uitzicht. Het centrum is ontzettend druk en je ziet veel elementen van de Islam, zoals moskeeën en vrouwen in hoofddoeken/boerka’s. Daarna zijn we gestopt bij een waterval. Dit was een hele tocht naar beneden, maar dat was het dubbel en dwars waard. We hebben hier gezwommen en zijn toen doorgereden om ergens iets te eten bij lokale mensen midden in de bergen. Hier kregen we heel pittig typisch Indonesisch eten. Wel lekker hoor, ben er inmiddels aan gewend geraakt. Verder hebben we wat mooie uitzichtpunten bezocht en hebben we ’s avonds wat rondgelopen in de stad. De volgende dag stond in het teken van het bezoeken van tempels. De bekende Borobudur en Prambanan waren natuurlijk niet te missen. Super mooie, grote tempelcomplexen. Ik zie hier veel tempels, maar dit was wel heel indrukwekkend, vooral de Borobudur vond ik heel mooi vanwege de vele Boeddha beelden en het uitzicht. ‘s Avonds hebben we streetfood gegeten. Mijn lievelings: kipsaté met lontong (een soort rijst) voor 9000 rupiah, omgerekend ongeveer 70 eurocent. Daarna zijn we met z’n allen naar de kroeg geweest. We blijven naast toeristen natuurlijk ook studenten. De volgende dag hebben we een jeeptocht gedaan door een ander betoverend stukje natuur. Hier reden we, ook weer stuiterend, langs een vulkaan(Merapi) met een uitzicht waar je u tegen zegt. Onderweg hebben we een museum bezocht waar je verwoeste spullen kon zien van huizen die destijds waren overspoeld door lava. Zondag hebben we fort Vredeburg bezocht. Al met al een top weekend!!

Hier volgen nog wat foto’s:
Ps: ik maak ook vaak mooie filmpjes met mijn camera. Wil je daar wat van zien? Laat dan even een berichtje achter en dan kan ik het sturen via wetransfer.

Tijd voor een update en wat vliegt de tijd voorbij!!! Ondertussen zijn we bijna 2 maanden verder, geniet ik nog steeds van elke dag, het relaxte leven en ben ik al weer veel nieuwe ervaringen rijker…

Op stage gaat het heel goed en ik heb het enorm naar mijn zin. Ik heb mijn eigen klas en in de ochtenden draai ik deze klas alleen. De vaste leerkracht peert m altijd, maar dat vind ik helemaal niet erg. Op maandag geef ik Indonesisch en Engelse les.  Dinsdag is rekenen en woensdag mag ik zelf invullen. Ik bedenk dan vaak lessen omtrent volwaardig burgerschap, zoals sociale omgang, omgaan met geld en hygiëne. Dit past natuurlijk ook meer bij mijn opleiding. Op donderdag is het sportdag en dit vind ik meestal niet zoveel aan. De dag verloopt rommelig, het is vaak te warm om echt te sporten en veel van de kinderen zijn motorisch ook niet in staat om veel te doen. Om mij toch enigszins nuttig te voelen, observeer ik het gedrag van kinderen of ga ik bezig met verslagen voor de opleiding. Verder heb ik heel veel lol op stage en kan ik soms zo lachen met de kinderen.

Eind maart wordt hier nieuwjaarsdag van de maankalender gevierd. Gedurende de eerste twee dagen wordt Mekiyis gehouden. Hierbij worden tempelbeelden naar het strand gedragen. Daarna zullen Nyepi en Ogoh-ogoh worden gevierd. Nyepi is de dag van de stilte. Vanaf 6 uur ’s ochtends wordt er 24 uur in complete stilte geleefd. Er is geen verkeer, geen elektriciteit, de winkels zijn allemaal dicht en de mensen blijven binnen. De Hindoes gaan dan vasten en mediteren. Ook dit moet allemaal in complete stilte. Zij doen dit om kwade geesten te laten geloven dat Bali verlaten is en dat het niet bestaat. De avond voor Nyepi wordt Ogoh-Ogoh gevierd. De Hindoes gaan dan in optochten door de straten om de boze geesten met veel lawaai weg te jagen. Hierbij worden zelf gemaakte grote poppen en versieringen gebruikt. Het schijnt heel bijzonder te zijn om dit te mogen meemaken. De mensen zijn hier al weken bezig met voorbereidingen. Ik ben erg benieuwd..

In de weekenden ga ik er nog steeds altijd op uit. Dit soort dingen heb ik bijvoorbeeld gedaan:

• Een weekend naar Seminyak: Dit is een zuidelijk plaatsje waar je een kan winkelen en op het strand kan ploffen in een grote zitzak. Heel gezellig plaatsje met mooie lampjes en lichtjes. We zijn hier naar een groot beach feest geweest samen met andere groep stagiaires van Bali. Eén groot feest. Wel moet je in het zuiden, rondom de hoofdstad Denpasar extra alert zijn. Dat wisten we, maar we zijn tot drie keer toe bijna opgelicht met geld. Op toeristische plekken zijn ze vaak erg op geld uit. Een groot contrast met de niet-toeristische plekken.
• Padang padang beach: Een mooi wit strand met prachtige rotsen in het water.
• Tegenungang waterval: Heel mooi om te zien, maar wel ietwat toeristisch
• Tanah lot: Een tempelcomplex bij het water. Heel mooi om te zien. Hier werden we nog een soort van gereinigd. Ik weet eigenlijk niet eens wat het was, maar oké. Je kreeg druppels water op je hoofd, er werden rijstkorrels op je hoofd geplakt en je kreeg in een bloem in je haar.
• Jungle fish: Dit is een hele mooie infinity pool midden in de jungle. Heerlijk om soms even te zwemmen met dit weer, want we hebben geen zwembad in Bedulu
• Ceremonie: Een hele bijzondere ceremonie waarbij een prachtige Balineze dans was te zien en theater

In april komt Ellen (mijn vriendin) hier naartoe. Hier ben ik wel echt heeeeeel erg blij mee en ik kijk er enorm naar uit!

Kortom: Living the Bali life!!