Vandaag vier ik mijn 100ste dag hier op Bali. Vieren, want het is een feestje om hier elke dag te zijn. Ook een goed moment om weer even terug te blikken op wat ik de afgelopen weken heb beleefd.

Bezoek uit Nederland!
De 16e van april vierde ik ook een feestje, want zoals ik al had verteld, kwam mijn vriendin Ellen naar Bali gevlogen. Op het vliegveld in Denpasar stond ik haar op te wachten. Iets langer dan verwacht, want we stonden allebei nietsvermoedend bij een andere terminal naar elkaar te zoeken, haha. Gelukkig bestaat er Whatsapp, en oudvertrouwd, alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien, vlogen we elkaar in de armen. Wat een fijn weerzien! En wat hebben we veel gedaan in twee weken tijd…

Dag 1 tm 3
Omdat Ellen moe was van de reis, verbleven we eerst in een hotelletje met airconditioning. Nadat we uren hadden bij gekletst en zij het klokje rond had geslapen, zijn we naar de rijstvelden van Ubud gegaan. ’s Avonds zijn we naar mijn huis gegaan en hebben we hier een nacht geslapen. De volgende ochtend is Ellen mee geweest naar mijn stage. Ik vond het zo leuk om dit aan iemand van het thuisfront te kunnen laten zien! ’s Middags hebben we lekker gezwommen bij een mooie infinity pool in de jungle. In de avond hadden we afgesproken met een stel uit Zuidwolde. Zij zijn aan het reizen door ZO-Azië. Een hele leuke avond gehad.

Dag 4 tm 7
En toen was het tijd om naar de Gili – bounty- eilanden te gaan. De Gili eilanden behoren tot Lombok en zijn een waar paradijs. Witte stranden, azuurblauw water, muziek, chill plekken en een fijn sfeertje. We hebben 3 eilanden bezocht. Gili Trawangan is een party eiland en erg bekend onder backpackers. Gili Meno, een rustig eiland met maar een paar restaurantjes/hotelletjes & Gili Air met een beetje van beide. Op Gili meno wilden we graag snorkelen, omdat je hier (naar horen zeggen) gegarandeerd schildpadden kan bewonderen. De stranden van dit eilanden zijn ontzettend rustig en daarom kozen we voor een plek waar meerdere snorkelaars te vinden waren. Dit omdat je best ver de zee in moet om schildpadden te kunnen zien. Het begin van de zee was zwart van de zee egels en hier zwom je nog geen meter boven. Dit vonden we een beetje spannend dus namen we een enkeltje terug richting het strand haha. Maar op deze manier kom je letterlijk en figuurlijk niet veel verder, dus maar weer besloten het water weer te trotseren. Dit was het zeker waard, want wat een mooie onderwaterwereld zagen we hier. Het is heel diep en enorm helder! Prachtige vissen, rotsen en koraal, maar ondertussen nog geen schildpad gezien. We hebben lang gezocht maar werden moe en mochten toen even uitrusten op een boot. Ook op de terugweg geen schildpad te bekennen, helaas pindakaas. Misschien in juli met Ruben?

Dag 7 tm 10
Na ons Gili avontuur zijn we terug gegaan naar Bali. Na vele uren op de boot, in de taxi, een stuk lopen en op de scooter waren we erg moe en gingen we die avond opzoek naar ons geboekte hostel van die nacht. En tja, die konden we maar niet vinden op de kaart en ook tomtom bracht ons niet op de juiste bestemming. Toen maar naar iets anders gereden wat in de buurt zat en dit was zeker geen straf. We werden onthaald door een lieve Indonesische familie en kregen een koud flesje water en iets lekkers (zelfgebakken). Dat is nog eens fijn na zo’n lange reis. De volgende ochtend ook nog eens een heerlijk ontbijtje met uitzicht over de rijstvelden! Geluk bij een ongeluk dus. Nadat we souveniertjes hadden gekocht op de markt in Ubud zijn we doorgereden naar Uluwatu, het meest zuidelijke puntje van Bali. Hier zijn we naar een beachclub geweest. Zonondergang bekijken, met muziek en leuke mensen. De volgende dag hebben we nog wat sightseeing gedaan in Uluwatu en zijn we doorgereden naar Jimbaran.

Dag 10 tm 14
De laatste dagen kwamen al akelig dichtbij en vanuit Jimbaran zijn we naar het surfplaatsje Canggu gegaan. We besloten om hier de laatste 4 dagen te blijven, zodat we even niet meer hoefden te reizen. In Canggu hebben we vooral lekker rustig aan gedaan. En ook hier geldt: er is een tijd van komen en een tijd van gaan… dus moesten we afscheid nemen op het vliegveld. Ik vond het best wel moeilijk, maar zodra ik thuis was in Bedulu, was alles goed.

Stage
Nadat ik twee weken vakantie had kunnen vieren, was het weer tijd voor het stageleven. Ik had veel zin om de cliënten weer te zien en mijn eigen klas weer te kunnen draaien. Wat ik nog steeds erg leuk vind, is dat de ze altijd zo enthousiast zijn over de lessen die ik geef. Naast het lesgeven ben ik ook bezig met het gedrag van de kinderen. Ik heb een hele drukke groep en er gebeurt van alles.

Afgelopen vrijdag zijn we met de cliënten naar het strand geweest. Voor ons misschien iets vanzelfsprekends om te gaan doen. Voor hen is dat niet zo. Er is namelijk vaak geen geld voor dit soort uitjes. Een speciale dag dus en wat hebben zij (en ook ik) ervan genoten!

Voor de komende weken staan er huisbezoeken van mijn groep op de planning. Leuk en interessant, maar ook zeker spannend. Ik ben erg nieuwsgierig naar de woon en leefsituatie en de familie. De volgende keer hierover meer!